පොතක් අතට අරගෙන කියවගෙන යද්දී මමත් බ්ලොගෙකක් කරගෙන ගියා කියල මතක් උනා ඒ පොතේ ලියා තිබුණු සමහර සමහර යෙදුම් එක්ක .. මගේ බ්ලොග් එකේ නම "සිතුවිලි පියස." පටන්ගත්තකාලෙ සෑහෙන උනන්දුවකින් කරගෙන ගියාට මොකෝ 2014න් පස්සෙම අලුත්කරන්නවත් අලුතෙන් මොකුත් ලියන්නවත් වෙලාවක් මට උදාවෙලාම තිබ්බෙ නැත්තෙ ඇයි කියල මං ඒ මොහොතේම කල්පනා කළා..
වසර කීයක්ද?
නිදහසේ මා මනසේ ඉපිද නැසී දෝරගලාගිය දස දහසක් නෙවෙයි ලක්ෂ කෝටිගානක් කවි පද, නිසදැස් විතරක්ම නෙවෙයි දෙයියනේ සදැස්, කෙටි කතා කොපමණ විය හැකිද?
පහුවදාම මම කොම්පියුටරේ ගාවට ගිහින් මගෙ පරණ බ්ලොග් එක හොයාගන්න උත්සාහ කළා.. කොම්පියුටර් වැඩ දන්න සදුනි නංගියි මාධව මල්ලියි දෙන්න මට උදව් කළා. ඉතිං ඒකෙ ප්රතිඵලයක් විදියට තමයි අද මං නැවතත් මේ සටහන තබන්නෙ... ආ ඊයෙ දවසෙ පොඩි නිසදැසක් සටහන්කළා...
"නිස්කලංක වූ විරාමයකදී
ඇසිල්ලකින් සිත් විල්හි
මෝදුව
පිපී සුගන්ධය විහිදුවා
අමතකව - පරව යන
සිතුවිල්ලකට
පරව යාමට නොදී
සුවහසක් රසව්තුන්ගේ
රසවතියන්ගේ
රසවින්දනය
උදෙසාම
'සිතුවිලි පියසට'
රොක් කරන්නෙමි
නිබද සෙනෙහසින්..
- චම්පික කුමාර සෙනෙවිරත්න -
