මා හද නුඹ ළඟට පනී

සීතල රැෙයක වුව උණුසුම හදට දැනී සියොලඟ සලිත වී අැති බව යයි ෙමමට දැනී නුඹ ළඟ සිටියනම් කරනා ෙදය මම ෙනාදනී පැහැසර කිකිළිෙය් මා හද නුඹ ළඟට පනී

ඉකිබිඳුම

පා යුග නගද්දී මා සිප් හල ඇතුලේ
නෙතඟින් හෙලු බැල්මකින් මා හද උමතු කලේ
ඔබ යනෙනා තැනට මා නෙත ගමන් කලේ
වදනින් දෙකෙන් මගෙ ලෝකය වෙනස් කලේ

ටියුෂන් යන්න මම අවසර ගත්ත බලෙන්
නුඹ හා පෙමින් ඉන්නට හැකි උනා ඉතින්
ටියුෂන් එකත් කට් කර කර ගමන් ගිහින්
අද ‍යව්වනය පියඹයි මගේ කඳුළු මතින්

සංසාරය මෙහෙමමයි කියලා අපි හිතුවාට
පාසැල් නොගොස් නුඹ හා පෙම් කෙලියාට
දසකඩ මස පිරෙන්නට තව කල් තිබුනාට
අම්මේ සමාවුව මැන දුක දුන්නාට

අම්මා තාත්තා ගුරුවර ගුරුවරියෝ
සිහිවන විටදි මා ළඟ සිටි සුමිතුරියෝ
සමනල ලොවක මා තනිවම සැරිසැරියෝ
නුඹලා ලඟට දැන්නම් එන්නට බැරියෝ

කළා අනුවණ කමක්
නොවිමසා කිසිවක්
අනේ මගේ නැගණියක්
එසේ නොකරනු මැනවි කිසිවක්

නුෙඹ හද මඩල.............

විකසිත කුසුමක ෙරාන්සුණු අතරේ...

තුඩගින් හෙමිහිට කලතන ෙමාෙහාෙත්

හදවත කැලෙතන සුමිහිරි හැඟුමන්

කෙලෙසද සවනට ෙකාදුරන්ෙන්......

මල්සර දුන්ෙන් මල් හී පහරින්

ළය මත සිදුරක් අැතිවීෙදා්

ඒතුළින් ගලනා අාදර දියවර

නුෙඹ හද මඩලම නහවයිෙදා්........

කළ යුතු යමක් ඇතිද.......

මා ආ ම‍ඟේ පෙර කිසිදා දැක නොමැතී

සිදුවීමක් තිබේ හදවත පතුලෙහි නැවතී

පිංබර නුඹේ දෙනුවන යොමු කර රිසිතී

කළ යුතු යමක් ඇති දැයි බලනුද විමතී

බෝ පුද පිණිස

තෙල් මල් රැස

ගෙන විගස

ගයා හිස.....

අසුන පිරිසිදු කරමින්

මල් අසුරමින්

පහන් දල්වමින්

වතාවත් නිති කරමින්.....

ගත වූ නිමේෂයේ

දරු පැටියා මයේ

පංසල් සුනඛ මුඛයේ

ගැටී හැඩු හැටි මතක හිටියේ....

කල් යල් නොබලාම

දෑතට අරං පෙර සේම

හද නැගුණු දරු පෙම

නිසා දිව ගියා නොදැනිම.....

දොස්තරට පෙන්නුවා

ඉස්පිරිතාලේ ඉන්දුවා

බෙහෙත් ගැන දැක්වුවා

විසි එකක් විද්දුවා...

අනේ මගෙ දරුවා

මර හඩ දි දී හැඩුවා

මගේ හදවත දෙදරුවා

මක් කරන්නද හිතුවා.....

බෝධිය අසලකදී

සුපිංවත් බිමකදී

කරදරයකට මුදලදී

කුමන කරුමෙද අපට පලදී...

අනේ හාමුදුරුවනේ

නුඹගෙ බලු රෑනේ

හයිය පෙන්නූ සීනේ

නිසා පංසල් එන්නෙ නෑනේ.....

නවමු මිහිරක් නොලැබුණිද සඳ.........

මිරිඟුවෙහි රැඳි සිහිල් දියවර

දෑස් කෙවෙනිය වසා සනසයි.....

උමතුවෙන් නැගි ලතා තුරු හිස්

නොදැන මංපෙත් අතර හැසිරෙයි.....

සරා සඳ කඳු මතින් නැගි සඳ

නුරා කැල්මන් දසත පතුරයි......

මලින් ගිලිහුණු විහඟ රෑනක්

සොමි දියෙන් නැහැවී හඩයි.......

පෙරඹරින් හිරු කිරණ විහිදා

නව දිනක දොර විවර වන විට....

කෙමි තුළින් පිට පනින කුසුමන්

නව ලොවට හිනැහී එබෙන විට....

පියුම් ගීතය සවන වැකෙනා

නිදි වරවු මත්වූ බිඟුන් හට...

නවමු මිහිරක් නොලැබුණිද සඳ

පවසමි ඒ බැව් මෙමා කෙලෙසකට.......

මම තනිවම මෙහි හැඩුවා........

ආදරයට කියන වදන්

දෙසවන් ළඟ රැවි දෙන විට

දෙනයන මගේ රුව සොයලා

සැම දිසාවේ දිව යන විට

නුඹෙ උණුහුම සොයන රැයෙක

ළඟින් නොයිඳ දුර සිටියට

මම තරහද නුඹත් එක්ක

මා වෙනුවෙන් දිවි රැක්කට........

පෙම් වදනට එස් එම් එස්

කණින් කොණින් මම බැලුවා

නුඹේ රුවට පොටෝ එවපු

පොටෝ ටිකත් මම බැලුවා

නුඹ තනියම මාවත ළඟ

සිටගෙන සිටි හැටු දුටුවා

අනේ නගේ නුඹ ළඟ නැති

මම තනිවම මෙහි හැඩුවා......

නුදුටු මිතුරියට........

සුවඳක් දැනී නැහැපුඩු මගේ හඩන විට

දෙනුවන් සොයයි සැම අත නුඹ දකින්නට

හදවත සැම විටම නුඹ හඩ අසන්නට

පැහැදී සැදී ඇතිබව ගනු සිහියකට.....